วันอังคารที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2555

วันที่ 1232 ของการเดินทาง

-วันนี้เป็นวันคริสมาสต์ ซึ่งผมคิดอยู่เเล้ว ว่าตลาดจะต้องเงียบเหงาอย่างเเน่นอน  เพราะจากประสบการณ์ที่ผมสัมผัสตลาดมา นั้นช่วงสัปดาห์สุดท้าย มันชวนให้พักผ่อนเสียจริงๆโดยเฉพาะตลาด TFEX  ซึ่งมีวอลลุ่มการเคลื่อนไหวต่ำมาก

-ผมรู้สึกว่าการเทรดมันทำให้เวลาผ่านเร็วไป จนนี้ 3 ปีกว่าเข้าไปเเล้วในการเป็นเทรดเดอร์ในกับ บริษัทหลักทรัพย์  บางครั้งเวลามันก็ทำให้อะไรๆเปลี่ยนไปจนยากจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม 

-บางครั้งเรื่องราวบางอย่างได้จบลงไปเเล้ว เเต่ความทรงจำที่ดีก็ยังจะถูกเก็บไว้ในสมองส่วนความทรงจำเสมอ ....

เมื่อ 6 ปีที่เเล้ว  ผมยังจำได้ว่า
- มีผู้หญิงคนหนึ่ง  คอยอยู่เป็นเพื่อนผมเสมอ ไม่ว่าผมจะต้องทำโปรเจคเพื่อเเข่งขันดึกเเค่ไหน  ผมยังจำภาพนึงได้  @ ตลาดหลักทรัพย์ เวลา2.15  โครงการ MMA-YRC ที่เธอมารอผมจนง่วงเเละหลับไป  ภาพนั้นยังคงจำได้ติดตาเสมอ
-ผู้หญิงคนเดิมนี้  เชื่อมั่นในตัวผมเสมอตั้งเเต่ผมมีเเค่เพียงความฝัน กับกระดาษเเผ่นนึง ที่จะดึงเธอไว้ให้อยู่กับผมนานๆ  ตั้งเเต่ความสามารถด้านการเทรดเเทบจะเป็น 0 จนมาถึงปัจจุบันที่ผมเข้าใจตลาด
-ผู้หญิงคนเดิมนี้ คอยอยู่ข้างผมเสมอ ในเวลาที่ผมเครียดจากงาน   ช่วงนั้นผมทำงานอยู่เเผนกวิเคราะห์ หลักทรัพย์เเห่งหนึ่ง  ผมจะดีใจมากถ้ารู้ว่าเธอมารอผมข้างล่าง เเละเราจะได้ไปทานข้าวเย็นด้วยกัน
-ผู้หญิงคนเดิมนี้ เธอเป็นคนน่ารัก เเละนิสัยดี  ที่สำคัญเธอกับผมเเทบจะไม่เคยทะเลาะกันเลย
-ผู้หญิงคนเดิมนี้ เธอมาพร้อมเเผนการท่องเที่ยวมากมาย  .... เธอจะตื่นเต้นมากๆ เวลาที่พบกับผมเเล้วนำเเผนการท่องเที่ยวมาเสนอให้ผมดู
-ผู้หญิงคนเดิมนี้ ทำให้ผมอยากที่จะเข้าไปดูหนังในโรง  ทำให้บางปีผมดูหนังไปเกินกว่า 50 เรื่อง 

......................................
เเม้ว่าเวลา 6 ปี 4 เดือนจะผ่านไปอย่างไว... เเละมีหลายๆอย่างที่เปลี่ยนแปลง
เเละเป็นที่ผมกับระยะทางของเราที่เปลี่ยนเเปลงไป

ผมจะยังจดจำเธอไว้ในส่วนลึกของความทรงจำของผมเสมอ  เเม้ว่าทุกวันนี้ความสัมพันธ์ของผมกับเธอจะย้อนกลับมาเป็นเพื่อนกันก็ตาม

เพราะ ชีวิตเเละราคา มีขึ้น มีลง มีเปลี่ยนเเปลงไป 

---------------------------------------------------------------------------------------

1 ความคิดเห็น:

aviruth กล่าวว่า...

ตอนสุดท้ายนี่หักอารมณ์มากครับ